บทที่ 109 เป็นข่าวใหญ่

“เรียกรถพยาบาล เร็ว!”  เสียงของอคินภัทรดังลั่นไปทั่วบ้านพักร้าง ชายหนุ่มคุกเข่าลงกับพื้น ประคองร่างของลลิตาไว้ในอ้อมแขนอย่างระมัดระวัง มือใหญ่กดลงบนบาดแผลบริเวณหน้าท้องเพื่อห้ามเลือด ขณะที่เลือดสีแดงสดค่อย ๆ ซึมผ่านฝ่ามือของเขา

“ลิตา…ลืมตาสิ” เหงื่อเขาซึมออกจากใบหน้า

“พี่กองทัพ…” เสียงเรียกแผ่วเบา...